<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Wycieczki w Grecji - strona Elinidy</TITLE>
<META HTTP-EQUIV="Content-type" CONTENT="text/html; charset=utf-8">
</HEAD>

<BODY BGCOLOR=#1E90FF>
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=4>
<FONT COLOR="#FFFFFF">
<CENTER>
<ALIGN="TOP">
<B>2005 r. - Grecja na wiosnę * ATENY</B><IMG SRC="graf/slonko.gif">
<BR>
</FONT>

<BR>
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=2>
<FONT COLOR="#000000">
<CENTER>
<ALIGN="TOP">
<B><I> Wtorek - 05.04.2005 r.</B></I>
<BR>
</FONT>

<FONT COLOR="#FFFFFF">
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=3>
<BR>
<P ALIGN=JUSTIFY> 
Pewnego pięknego poniedziałku, tego właśnie dnia, 29 lat wcześniej, w bardzo niepięknej miejscowości przemysłowej na Górnym Śląsku, przyszła na świat, na niepiękną tamtejszą ziemię - maleńka księżniczka. Rosła sobie tam spokojnie i żyła, marząc o Raju w odległej piękniejszej krainie. <BR><BR>
29 lat później, pewnego bardzo pięknego wtorku, księżniczka narodziła się ponownie, ale w tejże piękniejszej ziemi po raz dziewiąty, o której zawsze marzyła i śniła...<BR><BR>
Był już wieczór i słońce chyliło się ku zachodowi. Godzina była ok. 18:30, gdy zsunęła się ze skrzydeł swojego orła i postawiła swą delikatną stopę na tej wspaniałej ziemi i serce jej krzyknęło z radości, a ciało aż wzbiło się do góry w podskokach. <BR><BR>
Ostatnie promienie słoneczne oraz chłodnawy dotyk wiatru przywitały ją muskając subtelnie jej twarz i rozwiewając rozczochrane podróżą włosy.<BR><BR>
Ależ zmienił się tutaj świat, od momentu kiedy widziała to miejsce ostatnio, gdy nieświadoma jeszcze swoich marzeń, odwiedzała je jako jedno z interesujących miejsc jeszcze z czasów odległej starożytności. Zbudowano tu wspaniałe, ogromne, jedno z największych placów lądowania orłów (czytaj: lotnisk) w Europie, na którym jednak trudno się zgubić, gdyż jest odpowiednio oznakowane, nie tylko w języku rodzimym, ale także i wszechobecnym angielskim. Łatwo też było dojrzeć karoce (czytaj: autobusy), które stały po prawej stronie od wyjścia z lotniska. Tam też stała budka z biletami na karoce ekspresowe z lotniska. Cały bilet kosztował 2,90 &euro;. Wsiadła do ekspresu nr E95, którego przystankiem docelowym było ścisłe centrum stolicy tego kraju - Aten, tj. Plac Syntagma.<BR>
Z Lotniska na Plac Syntagma można było dostać się także nieco szybszymi połączonymi karocami, które w krainie tej nazywają metrem, jednakże koszt biletu był ponad dwukrotnie wyższy i wynosił 6 &euro;.<BR><BR>
Około 50 minut trwała podróż autobusem ekspresowym. Słońce w tym czasie schodziło coraz niżej, prześwitując jeszcze ledwo między - posadowionymi przy drodze, na przedmieściach i w mieście - budynkami. Słońce skończyło już swoją szychtę <IMG SRC="graf/lol.gif">, tzn. zmierzch już zapadał, gdy pytając tutejsze mieszkanki o drogę, z mapką w ręku podążyła w stronę swojego zamku <IMG SRC="graf/lol.gif">, to znaczy hotelu Students Inn, znajdującego się przy Odos Kydathinaion 16, gdzie po zgłoszeniu, otrzymała klucz do swojej komnaty<IMG SRC="graf/lol.gif">.<BR>
Komnata była skromna, ale jak na jej wymagania, wystarczająca. Znajdowały się w niej dwa łóżka z poduszkami, prześcieradłami i kocami, mała szafka z dwiema szufladkami, na której stał telefon, komoda z półkami (bez wieszaków) i to było całe wyposażenie komnaty. Klimatyzacja istniała, ale nie była potrzebna. Nie było wszakże kominka, ale centralne ogrzewanie istniało, ale nie było włączone, a przydałoby się, gdyż nocki miały okazać się chłodne. Przy łóżkach znajdowały się lampki nocne i kontakty, jednakże z kontaktów nie można było korzystać do woli, gdyż nie pasowały do wszystkich wtyczek urządzeń. W komnacie znajdowała się również wystarczająco duża łazienka, w której odgrodzony zasłoną był prysznic, muszla, zlew, szafka z półkami i lustrem i bardzo dobrym światłem. Jedynie pierwszego dnia woda pod prysznicem była lekko letnia, być może z powodu zbyt dużej ilości użytkujących dworzan w tym samym czasie. W ciągu dni następnych woda była gorąca. Komnata posiadała swój balkon wychodzący na ul. Kydathinaion, z którego można było wchłaniać zapachy unoszące się z pobliskich tawern na Place.<BR><BR>
Po krótkim rozpakowaniu i ogarnięciu, księżniczka, wraz ze swoją towarzyszką podróży, wybrała się na spacer po okolicy. Wieczór tego dnia w Raju był chłodny. Początkowo jednak nie było zimno. Obie panny spotkały się wówczas z pewnym panem - mieszkańcem tamtejszego Królestwa. Pan ów, niebywale uprzejmy, miły i sympatyczny, zabrał obie panny na spacer i poprowadził z Plaki deptakiem dookoła Akropolu, wskazując wszystkie wspaniałe miejsca pobliskie, a także te w oddali, nazywając je po imieniu. W ciemnościach późnego wieczoru oraz ciszy (nie wiele było takich spacerowiczów), wspaniale prezentowały się pokolei poszczególne budowle wznoszące się wysoko nad miastem lub dumnie prezentujące się w pobliżu. W ciszy tej, także bezwietrznej niemalże, oświetlone wspaniale zabytki zdawały się milczeć, nieruchomo bacząc jeden na drugiego, by nie zbudzić uśpionych gdzieś bóstw. Wspaniała gra ciemności i świateł stwarzała niesamowite wrażenia. To wszystko wyglądało jak na kartkach książek, na widokówkach, które niejednokrotnie można było oglądać. Wszystko wydawało się jakby to były tylko tapety zawieszone na ścianach, które ktoś zabudował dookoła tego miejsca. Było ciemno, a wokół na rozjaśnionych ścianach prezentowano tu: budowle na Akropolu, a zwłaszcza piękny Partenon, Odeon Herodosa Attykusa, Stoę Attalosa oraz Świątynię Hefajstosa na Agorze Greckiej i Wieżę Wiatrów na Agorze Rzymskiej. Gdzieś po drugiej stronie Odeonu wysoko w oddali pobłyskiwał w sztucznym świetle pomnik Filopapposa na Wzgórzu Muz, a jeszcze dalej widać było kształt Obserwatorium Astronomicznego. Dookoła było niesamowicie cicho, a nastój wydawał się wręcz uroczysty, jakiś podniosły. Niesposób opisać słowami jak wspaniale wyglądały te wszystkie budowle w ciemnościach, dodatkowo genialnie oświetlone z różnych stron. A Partenon taki dostojny. Taki dumny, jak gdyby mówił: patrz na mnie, to ja, jestem tu ponad 2 i pół tysiąca lat, jestem i trwam! Jedno słowo przychodziło ciągle księżniczce do głowy: bosko, tu jest bosko! <BR><BR>
Uzupełnieniem tych wszystkich wrażeń wzrokowych, zapierających dech w piersiach, były wrażenia smakowe, których towarzystwo doznało, przy wspólnej pogawędce w tawernie, gdzie wniosło toast na zdrowie wyśmienitym ouzo oraz przekąsiło przesmaczne kalamares (kalamary), garides (krewetki), gawros (małe rybki), xtapodi (ośmiorniczka), melidzanosalata (sałatka z bakłażanów), taramosalata i inne smaczności. A na koniec wspaniałe greckie słodkości: figi w syropie, wiśnie w syropie i jeszcze coś w syropie, ale niestety księżniczka ma skleroze <IMG SRC="graf/lol.gif">.<BR>
Wspaniały był to wieczór, doprawdy wspaniały. Tyleż wrażeń na raz. To była pierwsza taka rocznica w życiu księżniczki, którą spędziła w tak przyjemny, prawdziwie grecki sposób: w towarzystwie greckim, kochającym Grecję i w Grecji, tuż pod prawdziwym greckim Akropolem, który pięknie oświetlony dostojnie towarzyszył im w tej chwili. Na stole były prawdziwie greckie dania i słodkości, a w tle leciała muzyka oczywiście grecka, w tym romantyczne ballady Xatzigiannisa, którego księżniczka bardzo lubi.<BR>
Kiedy księżniczka wyszła w towarzystwie z tawerny było już jej bardzo zimno. Była już późna noc i temperatura spadła znacznie, więc księżniczka cała drżała, a jej nóżki prędko przebierały, by jak najszybciej dotrzeć do zamku i móc zaszyć się w swojej komnacie w cieplutkim kocyniu. Tak też się stało, jednak kocyniu nie był wystarczający i pierwsza nocka dała w kość księżniczce, a także jej towarzyszce podróży.<BR>
Choć chłodny, był to jednak bardzo emocjonujący dzień. Astrolodzy z dalekich i bliskich krajów tymczasem zapowiadali, iż kolejne dni będą cieplejsze.



<CENTER>
<BR>
<HR WIDTH=25% color=#FFFFFF>
</CENTER>

<BR>
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=2>
<FONT COLOR="#000000">
<CENTER>
<ALIGN="TOP">
<B><I> Środa - 06.04.2005 r.</B></I>
<BR>
</FONT>

<FONT COLOR="#FFFFFF">
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=3>
<P ALIGN=JUSTIFY> 
I nastał dzień drugi. Następnego dnia, a już od rana był to słoneczny i nieco cieplejszy dzionek, księżniczka - żądna wrażeń wzrokowych przy świetle dziennym oraz żądna widzenia tych wszystkich obiektów, które oglądała wczoraj na "wspaniałych obrazach wymalowanych na ścianach" dookoła Akropolu - udała się wraz z towarzyszką podróży w stronę Akropolu. Idąc deptaczkiem Kidathineon w górę doszła do ul. Thespidos, na końcu której była trasa spacerowa prowadząca na Akropol ulicą Stratonos. Obie panny skierowały się w prawo i ruszyły pod górę zahaczając po drodze o urokliwe uliczki będące na tym szlaku. Księżniczka kocha takie miejsca i klimaty, <IMG SRC="graf/lol.gif"> jakie zobaczyła na tym odcinku drogi: wąskie uliczki, małe biało-niebieskie domki z otwartymi okiennicami i drzwiami, zupełnie jak na jakiejś maleńskiej wyspece. Tutejsza cisza, przyjemna pogoda, słoneczko i zapach kwitnących wśród domków kwiatów potęgowały radość księżniczki, więc czuła się szczęśliwa jak w raju. <BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/1droga na akropol.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/1droga na akropol_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Wśród uroczych domków i uliczek na szlaku wiodącym na Akropol od strony ul. Stratonos, w górze widać Akropol</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Przeszedłszy odcinek szlaku biegnącrgo cudownymi wąskimi uliczkami, panny udały się dalej prosto, dochodząc do deptaku przy ul. Theorias, gdzie zewsząd roztaczał się przyjemny zapach kwitnących drzew, traw i kwiatów, a po prawej stronie zaczynała się trasa spacerowa w kierunku greckiej agory. Tu księżniczka zatrzymała się, by uwiecznić na zawsze widziane stąd widoki na znajdującą się w dole agorę, Świątynię Hefajstosa (Tezejon) oraz średniowieczny kościół Agii Apostoli.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/2tezejon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/2tezejon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Tezejon oraz fragment starożytnej Agory Greckiej, widziany ze szlaku na Akropol</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/3agii apostoli.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/3agii apostoli_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Średniowieczny kościół Agii Apostoli oraz fragment Agory</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Następnie księżniczka udała się dalej w kierunku wejścia na Akropol, gdzie na drodze wyrosło wzgórze Areopag.<BR>
<B>Areopag</B>. W starożytności odbywały się tu zgromadzenia Najwyższego Trybunału Aten, czyli Areopagu, który rozpatrywał sprawy niecierpiące zwłoki. Niewielka naga skała, znajdująca się blisko wejścia na Akropol. Na jej szczyt prowadzą bardzo śliskie stopnie. Na szczęście nie jest to jedyne wejście. Z lewej strony zostały zamontowane metalowe schodki, którymi można bezpiecznie dostać się na górę oraz spokojnie bez stresu zejść. Ktoś miał wspaniały pomysł, aby te schodki zamontować. Księżniczka pamiętała bowiem jak w 1999 roku trzeba było nieźle nagimnastykować się, żeby zejść tymi śliskimi krótkimi schodkami. Oczywiście tego dnia księżniczka ubrała niewłaściwe butki jak na te śliskie stopnie, dlatego wolała nie gimnastykować się tradycyjnym wejściem, lecz szybciutko przebiec metalowymi schodkami. Jednakże na górze było sporo śliskich kamieni, dlatego możliwości spacerowe po tym wzgórzu księżniczka miała bardzo ograniczone. W planach był jednak powrót na to miejsce, niestety z braku czasu nie udało się powrócić, nad czym później obie panny bardzo ubolewały.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/4areopag.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/4areopag_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Areopag - i znów po prawie 6 latach siedzę tam na skale</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/5areopag.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/5areopag_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Na Areopagu - w tle widać Akropol i głównie Propyleje</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Tuż przy bramie wejściowej na teren Akropolu roztaczał się widok na Wzgórze Muz i Pomnik Filopapposa - jeden z punktów programu księżniczki, jakie miała nadzieję zobaczyć z bliska. Jak się później okazało, te tylko trzy dni było to za mało, by móc spokojnie wszystko obejrzeć dokładnie.<BR>
<B>Pomnik Filopapposa</B> - znajduje się na Wzgórzu Muz (147 m) został wzniesiony w 115 r. na cześć pewnego syryjskiego księcia i rzymskiego konsula, który znaczną część majątku przeznaczył na działalność dobroczynną na rzecz Ateńczyków.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/6filopapos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/6filopapos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Pomnik Filopapposa na Wzgórzu Muz - widoczny z miejsca przy bramce wejściowej na teren Akropolu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
I już księżniczka wraz z towarzyszką podróży znajdowały się u wrót Akropolu. Bilet wejściowy kosztował 12 &euro; ale ważny był także na: Agorze starożytnej greckiej, Rzymskiej agorze, Cmentarzu antycznym Kerameikos, w Teatrze Dionizosa i w Świątyni Zeusa Olimpijskiego. Ulgowy na te wszystkie obiekty razem: 6 &euro;. Dla studentów: wstępy gratis!!! Przy bramie wejściowej oddział antyterrorystyczny uzbrojony po zęby oglądnął obie panny od stóp do głów, spoglądając podejrzliwym wzrokiem <IMG SRC="graf/chytry.gif">, przecież - jak widać na załączonych obrazkach - księżniczka i jej towrzyszka podróży wyglądały na potencjalne zamachowczynie <IMG SRC="graf/lol.gif"> - oddział nie miał więc żadnych wątpliwości, że należy je dokładnie obejrzeć, czy nie mają ze sobą jakiejś ukrytej broni masowego rażenia. Po wyprowadzeniu ich jednak z błędu - panny stanęły za bramą na terenie Akropolu.<BR>
Obecny przy nich Marco Polo opowiadał dzieje tego miejsca. <BR>
<B>Akropol</B> – to najsłynniejsze miejsce starożytnej Grecji. Akropolis, czyli Wysokie Miasto, wznosi się ponad ateńską równiną na skale o wysokości 156 m. W starożytności skały Akropolu stanowiły najlepszą ochronę przed wrogami, a sam Akropol, zarówno u zarania swych dziejów, jak i w czasach średniowiecznych, był przede wszystkim twierdzą. W ciągu 4 tys. lat wzgórze pełniło różne funkcje, wielokrotnie zmieniało się jego oblicze. Do dziś ze starożytnych zabytków zachowała się jedynie Brama Beulego, Propyleje, świątynia Nike, Erechtejon oraz Partenon.<BR>
Najstarsze ślady ludzkiej obecności na Akropolu datuje się na połowę drugiego tysiąclecia p.n.e., czyli na epokę mykeńską. Wtedy to w najwyższym punkcie stał pałac króla, który władał stąd swoim niewielkim krajem. W VIII w. Akropol nie był już siedzibą jednego władcy, gdyż Atenami rządziły arystokratyczne rody. Był świątynią licznych bóstw czczonych nie tylko pod postacią posągów, lecz także jako zjawiska przyrodnicze (np. Atena jako drzewko oliwne). Zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz drewnianych budowli składano liczne dary, a na ołtarzach ofiary ze zwierząt. Pierwsza monumentalna świątynia Akropolu – kamienna z drewnianymi kolumnami – powstałą dopiero na początku VI w. Poświęcono ją bogini Atenie, która w ten sposób została wywyższona spośród licznych bóstw. Dopiero około 530 r. p.n.e. na skale wzniesiono pierwsze obiekty wyłącznie z kamienia.<BR>
W 546 r. p.n.e. dzięki poparciu ciemiężonego przez panującą arystokrację prostego ludu, doszedł do władzy tyran Pizystrat. On i jego synowie Hipparch i Hippias, pragnąc wystawić sobie pomnik, zburzyli świątynię Ateny i postawili w jej miejsce nową, w całości wykonaną z kamienia. W owych czasach powstała również brama wejściowa wiodąca na Akropol, a także świątynia Artemidy, czczonej do tej pory przede wszystkim w Brauronie.<BR>
Wszystkie miejsca kultu zniszczyli Persowie, pod naporem których Ateńczycy w 480 r. p.n.e. całkowicie wycofali się na wyspę Salaminę. Kiedy po bitwie morskiej pod Salaminą i bitwie lądowej pod Plateą w 479 r. p.n.e. powrócili na stały ląd, na Akropolu zastali już tylko ruiny. Taki stan utrzymywał się przez trzydzieści lat. <BR>
Ateny w tamtym czasie przeobraziły się w radykalnie demokratyczne państwo, w którym wszelkie decyzje podejmowało zgromadzenie ludowe, złożone z wolnych obywateli płci męskiej. Około 450 r. p.n.e. lud Aten zadecydował o wzniesieniu na skale Akropolu czterech budowli podziwianych dzisiaj: Partenonu, świątyni Nike, Propylejów i Erechtejonu.<BR>
Perykles przyczynił się do nadania Akropolowi nowego kształtu. Miał wielu przeciwników, dlatego też na budowle wpłynęły dwa główne prądy polityczne. Partenon i Propyleje reprezentują nurt progresywny i demokratyczny, a Erechtejon i świątynia Nike konserwatywny i zachowawczy. Użyty do budowy kamień manifestuje siłę i świetność Ateńczyków. <BR>
<B>Brama Beulego</B> (od nazwiska francuskiego archeologa z XIX w.) – poniżej Propylejów widać ruiny tej warownej bramy. Powstała dopiero 700 lat po klasycznych budowlach okresu peryklejskiego. Za nią wznosi się wysoki kamienny cokół, w epoce rzymskiej dźwigający pomnik Marta Agrypy w czterokonnym zaprzęgu.<BR>
<B>Propyleje</B> – wzniesione przez Ateńczyków pod kierownictwem architekta Mnesiklesa w latach 437 – 432 r. p.n.e., stanowią monumentalny przedsionek świątyni, jakiego nie było w całej Grecji. Witał przybywających szeregiem sześciu doryckich kolumn. Pod kątem prostym do nich stały dwa rzędy kolumn jońskich, po trzy w każdym rzędzie. Wyznaczały drogę do sali w przepięknie wymalowanym sklepieniem kasetonowym. Sześć kolumn doryckich, stojących równolegle do pierwszej szóstki, wskazywało odwiedzającym wejście do świątyni. Ściana frontowa Propylejów wychodziła na wzgórze Pnyks – miejsca zgromadzeń ludowych. W lewym skrzydle bocznym był zbiór malowideł i prawdopodobnie miejsce odpoczynku dla pielgrzymów. Prawe jest dużo mniejsze – co zadziwia, biorąc pod uwagę widoczne w Propylejach na każdym kroku dążenie do symetrii.<BR>
<B>Świątynia Nike</B> – pod względem wizualnym niewielka świątynia wyróżnia się niezwykłą prostotą na tle olbrzymich budowli Propylejów i Partenonu. W przeciwieństwie do nich pełniła funkcję miejsca kultu: w środku czczony był obraz, a przed nim na ołtarzu składano bogini ofiary. Czterem jońskim kolumnom z przodu i z tyłu budynku świadomie nadano „staromodny” kształt, tak jak z rozmysłem ograniczono jego rolę do celów kultowych. Miał stanowić przeciwieństwo rewolucyjnych budowli Peryklesa.<BR>
<B>Erechtejon</B> – w trakcie zawieszenia broni podczas wojny peloponeskiej ok. 421 r. p.n.e. rozpoczęto budowę tej świątyni. W 406 r. p.n.e. prace zostały ukończone. Dwa lata później Ateny ogłosiły kapitulację – to był koniec Złotego Wieku. Erechtejon całkowicie jest pozbawiony symetrii. Był miejscem kultu tych wszystkich bogów, których od wieków czczono na Akropolu: Posejdona k Hefajstosa, Kekropsa i Erechteusa, w sumie ok. tuzina bóstw. Wewnątrz ustawiono stary, drewniany posąg Ateny z ruin wcześniejszej świątyni tej bogini. Najbardziej znaną i charakterystyczną częścią Erechtejonu jest Krużganek Kor. Jego sklepienie podtrzymuje sześć kariatyd, młodych smukłych dziewcząt (kor). Dzisiaj stoją tu kopie; oryginały są w British Museum w Londynie i w Muzeum Akropolu.<BR>
<B>Partenon</B> – największa i najświetniejsza budowla Akropolu powstała zaledwie w 15 lat, między  447 a 732 r. p.n.e. Wprawdzie brakuje w niej dachu, ścian wewnętrznych i barwnej kolorystyki części stropowej, przez co budynek nie jest już tak wspaniały jak w starożytności, lecz nadal zachwyca lekkością, elegancją i harmonią. Dwunastometrowy posąg Ateny, wykonany ze złota i kości słoniowej, wokół którego go zbudowano, był dziełem sztuki i lokatą kapitału niż obiektem kultu. Budynek pełnił funkcję skarbca: w oddzielnym pomieszczeniu, opistodomosie, przechowywano majątek Attycko-Delijskiego Związku Morskiego. Trybuty płacone przez pozostałą część Grecji przynosiły Atenom11 ton srebra rocznie – na budowę Partenonu i posągu Ateny zużyto jedynie 20 ton srebra. W V w. p.n.e Partenon był prawdziwym arcydziełem, nie mającym sobie równych w całej ówczesnej cywilizacji. Świątynia imponuje doskonałą harmonią proporcji, dokładnie wyliczoną przez architektów Iktinosa i Fidiasza. W 42 doryckich kolumnach, ustawionych ciaśniej niż zwykle, wykonano nie 16 a 20 żłobień (podłużnych rowków). Aby uzyskać wrażenie naprężonej mocy, nie zwężają się one równomiernie z dołu do góry, lecz są nieco wybrzuszone jak butelka. Wszystkie są niemal niezauważalnie nachylone do wewnątrz. Gdyby nie ten zabieg, można by odnieść wrażenie, że kolumny wychylają się na zewnatrz. Kolejną niezwykłą cechą jest zakrzywienie z pozoru poziomych linii. Wszystkie stopnie podbudowy, cała podłoga oraz poziome kamienie belkowania stropowego są lekko wygięte, różnica między ich bokami a środkiem wynosi dobre 10 cm – widać to gołym okiem. By uzyskać taki efekt, trzeba było każdy kamień obrobić osobno i dopasować podstawę i zwieńczenie każdej kolumny do zakrzywionych płaszczyzn. To architektoniczne osiągnięcie świadczy o wielkości Ateńczyków, a posągi Partenonu mówią nie tylko o bóstwach i mitologicznych wydarzeniach, lecz także o przepychu ateńskiego święta ku czci bogini Ateny. Żadna inna świątynia Grecji nigdy nie była tak bogato ozdobiona rzeźbami. Dorycki fryz pod samym sklepieniem w 92 scenach opowiadał o różnych wojnach, a fryz joński o długości 160 m na ścianach celli prezentował panatejską procesję na Akropol – doroczne święto ku czci Ateny, co cztery lata obchodzone szczególnie uroczyście. <BR><BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
I tak zaraz na początku księżniczka została przywitana pięknymi kwiatami, które tak lubi.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/7akropol kwiaty.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/7akropol kwiaty_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Zaraz po przejściu bramy wejściowej na teren Akropolu - widać przyjemną zieleń i piękne kwiaty</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Kierując się z tego miejsca na prawo, w dół roztaczał się widok na Odeon Herodesa Attykusa, który musiał zostać uwieczniony na obrazach księżniczki z podróży.<BR>
<B>Odeon Herodesa Attykusa</B> - antyczny amfiteatr na południowym zboczu Akropolu podarował miastu w 161 r. bogaty obywatel Herodes Attykus. Często rozbrzmiewała w nim muzyka, dlatego teatr nazywano także odeonem (dom koncertowy). 32 rzędy, mogące pomieścić 5 tys. widzów, ustawiono bardzo stromo, a widownia znajdowała się między dwoma ścianami. Widoczny jest bardzo dobrze z Akropolu, a wstęp na Odeon jest tylko podczas przedstawień.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/8odeon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/8odeon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Idąc dalej po prawej stronie - widok na Odeon Herodesa Attykusa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Następnie kierując się dalej drogą księżniczka doszła do miejsca, o którym także mówił Marco Polo: do Propylejów.

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/9propyleje.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/9propyleje_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Dalej znajdujące powyżej Bramy Beuliego - Propyleje</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
I już przechodząc dalej oczom księżniczki ukazał się wspaniały i wielki Partenon. Ten zawsze budził w niej ogromne wrażenie.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/10partenon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/10partenon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I już u stóp cudownego Partenonu, będącego wiecznie w rękach pogotowania ratunkowego</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/11partenon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/11partenon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I oczywiście ja na tle Partenonu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Na lewo od Partenonu stoi budowla, która również zawsze bardzo podobała się księżniczce. Boski Erechtejon, który panny obeszły dookoła...<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/12erechtejon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/12erechtejon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Po lewej od Partenonu - Erechtejon z Krużgankiem Kor, widzianym tu po jego stronie prawej</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/13erechtejon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/13erechtejon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Północny portyk Erechtejonu </I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
... wychodząc z boku i prawie z drugiej strony Partenonu...<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/14partenon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/14partenon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Partenon po przeciwnej stronie</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Kawałek dalej na tarasie był doskonały punkt widokowy na miasto, skąd księżniczka zachwycała się widokami. Pogoda nieco pogorszyła się, wiał mocny wiatr, który formował cudowne fryzury księżniczce. Pomimo tego wiatru widoki były wspaniałe i dobrze widać było stąd otoczone zielenią wzgórze Likavitos oraz znajdujące się w dole obiekty, jak Świątynia Zeusa Olimpijskiego, Łuk Hadriana, Stadion Olimpijski.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/15likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/15likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Wzgórze Likavitos widziane z Akropolu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/16swiatynia zeusa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/16swiatynia zeusa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Świątynia Zeusa Olimpijskiego, Łuk Hadriana oraz kawałek Stadionu Olimpijskiego, widziane z Akropolu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/17swiatynia zeusa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/17swiatynia zeusa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I ja na tle tych wyżej wymienionych</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Następnie księżniczka przeszła obok Muzeum znajdujące się na Akropolu, jednak z powodu ograniczonego czasu i niegdysiejszego już tam pobytu - nie weszła do środka.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/18muzeum na akropolu.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/18muzeum na akropolu_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Przy muzeum na Akropolu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Idąc dalej po lewej stronie w dół roztaczał się widok na Teatr Dionizosa.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/19teatr dionizosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/19teatr dionizosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Nieco dalej punkt widokowy z Akropolu na Teatr Dionizosa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/20teatr dionizosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/20teatr dionizosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>To jest ten sam Teatr Dionizosa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Następnie księżniczka udała się do wyjścia i schodząc w dół w kierunku Bramy Baulego widziała także i stąd jak wiosna w tej krainie mocno się rozpanoszyła - przyjemna zieleń roztaczała się z lewa na prawo.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/21brama bauliego.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/21brama bauliego_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Poniżej Propylejów - Brama Bauliego</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Po wyjściu z terenu Akropolu, księżniczka udała się tą samą trasą na szlak prowadzący do Agory greckiej. Marco Polo znów opowiadał o tym miejscu.<BR>
<B>Agora grecka</B> – była sercem starożytnych Aten – plac na planie zbliżonym do kwadratu o powierzchni 120 x 120 m, na którym był targ i gdzie odbywały się zgromadzenia. Wokół stały siedziby instytucji państwowych, świątynie różnych bogów i posągi. Tu Sokrates prowokował Ateńczyków, całe dnie spędzali na agorze poeci, jak Ajschylos i Eurypides, politycy, jak Perykles i Temistokles i myśliciele, jak Platon i Arystoteles. Przez ponad tysiąc lat, od V w. p.n.e. do 580 r. n.e., agora była centrum życia gospodarczego i społecznego. Na przestrzeni wieków, tak jak całe Ateny, ulegała licznym przebudowom – świadczą o tym pozostałości z różnych czasów. Dzisiejszy wygląd placu pochodzi najpewniej z czasów rzymskich, z przełomu ery starożytnej i nowożytnej. To przypuszczenie potwierdzają dwie budowle: stoa Attalosa po wschodniej i świątynia Hefajstosa po zachodniej stronie. <BR><B>Stoa Attalosa</B> to dwukondygnacyjna sala kolumnowa o długości 116 m, w której prawdopodobnie były sklepy. Podobne gmachy otaczały agorę ze wszystkich stron. Dzisiejsza stoa nie jest jednak budowlą antyczną, lecz jedynie rekonstrukcją tej wzniesionej przez Herodesa Attykusa w II w. p.n.e. Obecnie mieści się tu Muzeum Agory.<BR>
<B>Świątynia Hefajstosa</B> (Tezejon), prawie całkowicie oryginalna, to najlepiej zachowana świątynia w całej Grecji. Miejsce kultu greckiego boga ognia, kowalstwa i rzemiosła pochodzi z II poł. V w. p.n.e. i aż do 1834 r. pełniło funkcję kościoła – dzięki czemu uniknęło losu wielu innych antycznych zabytków, w początkach chrześcijaństwa wykorzystywanych jako źródło materiałów budowlanych. 34 doryckie kolumny tworzą okrągłą salę wokół środka świątyni, gdzie znajdowały się wizerunki Hefajstosa i Ateny. <BR>
Między stoą Attalosa a świątynią Hefajstosa wznosiły się inne budynki, z których niewiele przetrwało. Po stronie zachodniej poniżej świątyni Hefajstosa stał buleuterion – ratusz, metroon – ateńskie archiwum państwowe oraz okrągła świątynia tolos, czyli sala zgromadzeń dla 50 radców miejskich. W 20 r. p.n.e. wybudowano ogromny odeon, salę koncertową, mogącą pomieścić ponad tysiąc widzów. Przez Agorę biegła Święta Droga, którą w czasie Panatenajów ciągnęły na Akropol uroczyste pochody. Na znacznych jej odcinkach zachowała się brukowana nawierzchnia – droga prowadzi w stronę Akropolu.<BR><BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Księżniczka poprowadziła swoją towarzyszkę podróży oraz napotkaną na Akropolu inną znajomą oczywiście na skróty <IMG SRC="graf/lol.gif">, co wiązało się z niewielkimi przeszkodami po drodze w postaci mało komfortowych zejść. Jednak wszystkie te księżniczce nie są groźne! Księżniczka bowiem pokona nawet największe szczyty by wleźć tam, gdzie chce!! <IMG SRC="graf/lol.gif">. No i wlazła księżniczka na teren greckiej agory pokolei oglądając napotykane po drodze interesujące ją obiekty.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/22agii apostoli.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/22agii apostoli_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Średniowieczny kościół Agii Apostoli na terenie starożytnej Agory greckiej</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/23agora grecka.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/23agora grecka_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Pozostałości po Agorze</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/25stoa attalosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/25stoa attalosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Stoa Attalosa na Agorze</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/24stoa attalosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/24stoa attalosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Dwa rzędy kolumn Stoy Attalosa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/26stoa attalosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/26stoa attalosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Figury, posągi, etc. przy Muzeum Agory</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/27agora grecka.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/27agora grecka_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Na terenie Agory</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Obejrzawszy kościół Agii Apostoli, Stoę Attalosa i inne po drodze pozostałości na agorze, księżniczka udała się w stronę jej ulubionej świątyni Hefajstosa. Skąd na lekkim wzgórzu roztaczał się cudny widok na stoę, agorę oraz Akropol.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/28stoa attalosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/28stoa attalosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Widok spod Świątyni Hefajstosa - Tezejonu na Stoę Attalosa oraz Agorę </I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/29akropol.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/29akropol_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Widok spod Tezejonu - na wzgórze Akropolu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Świątynia Hefajstosa (Tezejon) cudna jak zwykle... robiła wrażenie. Szkoda, że tu księżniczka nie mogła wleźć do środka, tak jak by jej się to marzyło. Cóż, pewno niegdyś było o wiele więcej takich księżniczek i księciów, którzy chcieli zobaczyć wszystko z bliska i macnąć to tu, to tam, przez to teraz inne księżniczki nie mogą zaspokoić swoich kaprysów...<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/30tezejon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/30tezejon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Świątynia Hefajstosa nazywana też kiedyś Tezejonem</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/31tezejon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/31tezejon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Świątynia Hefajstosa - Tezejon</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/32tezejon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/32tezejon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Świątynia Hefajstosa - Tezejon - moja ulubiona budowla</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/33agora grecka.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/33agora grecka_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Giganty Odeonu Agryppy</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>


<P ALIGN=JUSTIFY> 
Obejrzawszy jeszcze parę ciekawych obiektów na agorze, takich jak np. powyższy, o którym księżniczka czytała tam, ale skleroza jej nie pozwoliła zapamiętać nazwy tegoż - ruszyła wraz z towarzyszką podróży w stronę agory rzymskiej. I tu znowu Marco Polo miał coś do powiedzenia.<BR>
<B>Rzymska agora</B> - około 10 r. z inicjatywy Rzymian w pobliżu agory starogreckiej powstała także agora rzymska. Otoczona była salami kolumnowymi, w których mieściły się sklepy. Brama główna Ateny zachowała się do dzisiaj i wychodzi na agorę grecką.<BR>
<B>Wieża Wiatrów </B>- 12-metrowa wieża wznosi się na skraju rzymskiej agory. Pochodzi z I w p.n.e., gdy Grecja znajdowała się już pod panowaniem rzymskim. Umieszczony był w niej zegar. W starożytności czas odmierzano głownie zegarami słonecznymi, bezużytecznymi w noc i w pochmurne dni. Dodatkowo na zewnętrznych bokach ośmiokątnych wież mocowano zegary słoneczne. Umieszczone nad nimi płaskorzeźby ukazują ośmiu antycznych bogów wiatrów. Tuż obok wejścia na teren wykopalisk widać resztki antycznej publicznej toalety, z której mogło korzystać jednocześnie 70 mężczyzn.<BR><BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/34wieza wiatrow.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/34wieza wiatrow_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Wieża Wiatrów na Agorze Rzymskiej</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/35wieza wiatrow.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/35wieza wiatrow_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Na Agorze Rzymskiej</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/36agora rzymska.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/36agora rzymska_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Brama Ateny Archegetis na końcu rzymskiego forum</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Obdreptawszy teren rzymskiej agory panny udały się w stronę cmentarza antycznego kierując się na ulicę Ermou, mijając po drodze teren Biblioteki Hadriana.<BR>
<B>Biblioteka Hadriana</B> znajduje się na skraju placu Monastiraki. Pozostał jedynie kawałek fasady budynku biblioteki, której budowę zlecił rzymski cesarz Hadrian ok 132 r. oraz kilka okazalszych kolumn.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/37biblioteka hadriana.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/37biblioteka hadriana_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Pozostałości Biblioteki Hadriana</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Po niewielkim błądzeniu (kółeczko wokół budynków przy stacji Thissio <IMG SRC="graf/lol.gif">), gdyż dość aktualna mapka tego terenu zmyliła księżniczkę - nie ukazywała bowiem, iż z fragmentu ul. Ermou prowadzącej do antycznego cmentarza Kerameikos zrobiono deptak i jest to fragment zamknięty dla pojazdów kołowych - dotarły wreszcie panny do Kerameikos, jednak okazało się, iż był już zamknięty, tylko do 15:00. Także spacerkiem wzdłuż mało sympatycznej ciasnej ulicy Ermou wróciły do stacji Monastiraki, skąd udały się na Syntagmę.
<BR><BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Pogoda zrobiła się w tym czasie jeszcze mniej sympatyczna, było pochmurno i nawet zaczynał padać deszcz, nie czekały więc panny na zmianę warty Evzonów i poszły do hotelu na żarcie. To był pierwszy większy posiłek księżniczki w tym dniu. Cudownie smakowała tirosalata ze świeżutkim chlebciem, zapijana wyśmienitym sokiem wiśniowym Amity.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/38warta.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/38warta_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Pod Parlamentem - Pomnik Nieznanego Żołnierza - warta żołnierzy, zwanych Evzoni</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
To był dzień pełen wrażeń. Wszystko to, co księżniczka widziała i przeżyła - widziała, że wszystko to było dobre.To był dzień drugi.<BR><BR>

<CENTER>
<BR>
<HR WIDTH=25% color=#FFFFFF>
</CENTER>

<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=2>
<FONT COLOR="#000000">
<CENTER>
<ALIGN="TOP">
<B><I> Czwartek - 07.04.2005 r.</B></I>
<BR>
</FONT>

<FONT COLOR="#FFFFFF">
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=3>
<BR>
<P ALIGN=JUSTIFY> 

<P ALIGN=JUSTIFY> 
I nastał dzień trzeci... <BR><BR>
Tym razem astrolodzy nie pomylili się. Dzień zapowiadał się przepiękny. Słońce od rana świeciło cudownie. Nie było najmniejszego obłoczka, który miałby przysłonić piękny błękit nieba w tej krainie. Było przyjemnie cieplutko i radość księżniczki była tym większa. Czuła się doskonale spacerując drogami w tej krainie tego dnia, a przed nią miasto rozkładało przyjaźnie ręce zapraszając w swoje progi i zakątki serdecznie.<BR><BR>
Tak więc pełna energii i pozytywnych nastrojów księżniczka udała się w stronę Placu Syntagma, skąd następnie niebieskim zaprzęgiem karoc  udała się do stacji Monastiraki, a stamtąd do stacji Thissio, bliżej antycznego cmentarza Kerameikos, który dzień wcześniej zastała już zamknięty. To miał być pierwszy punkt programu w tym dniu.<BR><BR>
<B>Plac Syntagma </B>– reprezentacyjny plac Aten, zwany Placem Konstytucji, ma kształt regularnego prostokąta, którego środek zajmują banki i skwery. Pałac Królewska powstał w latach 1834 – 1838 i służy dzisiaj jako siedziba parlamentu i prezydenta. Przed nim żołnierze w historycznych strojach trzymają wartę honorową przy Grobie Nieznanego Żołnierza. Pod placem jest najokazalsza ateńska stacja metra, gdzie wystawiono liczne znaleziska, na które natrafiono w czasie prac budowlanych.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/40syntagma.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/40syntagma_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Plac Syntagma pod Parlementem, po obu stronach schodów - wychodzących na ulicę Amalias - wejście do stacji metra</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Dotarwszy na deptak przy ul. Ermou Marco Polo znów opowiadał jej o tym miejscu.<BR>
<B>Kerameikos</B> - antyczny cmentarz Aten. Kerameikos było dzielnicą Aten, sięgającą do starożytnej Agory daleko poza mury miasta. W obszarze wykopalisk odsłonięto tylko niewielki fragment - obie najważniejsze bramy miejskie ten: Świętą Bramę, przez którą prowadziła Święta Droga, którą co roku ciągnęła uroczysta procesja do Eleuzis, oraz Dipylon (Podwójną Bramę) - w czasie Panatenajów przechodziła największa procesja w drodze na Akropol. Pomiędzy obiema bramami stał Pompejon, w którym przygotowywano procesję i dostojnicy spotykali się na uroczystych wieczerzach. Służył również jako obiekt sportowy, w którym odbywały się walki zapaśnicze.<BR>
Imponujące są monumentalne grobowce, odkryte po obu brzegach rzeczki Eridanos (obecnie pod ziemią), wypływającej z góry Likavitos. Kilka z nich wzniesiono ku czci poległych ateńskich żołnierzy, pozostałe są prywatne. Pochowani są tu także mężowie stanu, tacy jak Perykles i Klejstenes.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/41ermou.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/41ermou_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Ten fragment ulicy Ermou, przy stacji metra Monastiraki, został zmieniony w Deptak</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Zaraz po wejściu na teren antycznego cmentarza księżniczka spojrzała na nań z niewielkiego tarasu. Stąd też widziała w oddali wznoszące się wzgórze Likavitos. Wiedziała, że to wzgórze będzie niedługo jej, że wkrótce je zdobędzie, jak kiedyś szczyt swych marzeń!!<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/42kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/42kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Widok na teren cmentarza Kerameikos</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Po chwili zadumy wraz z towarzyszką podróży ruszyła księżniczka oglądać monumentalne posągi grobowców i stelle, o których opowiadał Marco Polo.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/43kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/43kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Jeden z "monumentalnych posągów grobowców"</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/44kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/44kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Kolejny "monumentalny posąg grobowca"</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/45kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/45kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I jeszcze jeden... pomnik Dionizjosa z Kollitos (moja nazwa: "byczuś Fernando") - przepiękne te posągi...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/46kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/46kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I znowu grobowce...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Jakże tu było pięknie zielono!!!! Jakże piękny zapach kwitnących traw, kwiatów i drzew unosił się w powietrzu!!! Księżniczka chłonęła te wspaniałe zapachy i zachwycała się tutejszymi widokami.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/47kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/47kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I znowu... ale mi się podobały...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/48kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/48kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Palmy też cudne!</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Chcąc zatrzymać się na chwilę, by wymienić upamiętniającą to wszystko kliszę, przypadkowo natknęła się księżniczka na wielkiego żółwia! Mało brakowało i potknęła by się o kolejne dwa, zasuwające w trawę z przestrachu przed ludzkim gatunkiem! Cóż za wspaniała niespodzianka!<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/49kerameikos zolw.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/49kerameikos zolw_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>A zółwie???! Cóż za niespodzianka!</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Spacery - spacerami, ale odpocząć po książęcu też trzeba, no więc księżniczka przysiadła na wielkim kamieniu.... w słonecznym cieniu... siedziała młoda staruszka.... wrrrr co ja gadam... <BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/50kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/50kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Nawet można odpocząć po ciężkim zwiedzaniu <IMG SRC="graf/lol.gif"> - w tle widok na Akropol</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
I po chwili odpoczynku panny ruszyły w stronę wyjścia, zachwycając się pięknem tego miejsca, cudowną zielenią i rozkosznymi zapachami kwitnącej roślinności. Dotarły do muzeum, gdzie wszedłszy do środka i obejrzawszy ciekawostki, ruszyły w powrotną drogę, bowiem w dalszych planach były kolejne piękne zielone miejsca w tej krainie.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/51kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/51kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Cóż za wspaniała zieleń!!!! A jak tam pachniało kwitnącą roślinnością!!! Mmmmmmmm.....</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/52kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/52kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I "beczki" tuż przy muzeum</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/53kerameikos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/53kerameikos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>A oto i muzeum, w którym znajdowały się oryginały, zdjęć wewnątrz nie można było robić</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Wróciwszy na Syntagmę, przeszły panny przez ruchliwą ulicę Amalias, kierując się w stronę Ogrodów Narodowych.Tam miały być kolejne wzrokowo-zapachowe wrażenia. I tak też się stało. Wspaniała upojna cisza i zieleń w około ogarniała księżniczkę, im bardziej posuwała się wgłąb podążając dalej w stronę Zappeionu.<BR>
<B>Ogrody Narodowe</B> – pośrodku wielkomiejskiego chaosu Ogrody Narodowe wydają się oazą ciszy i spokoju. W cieniu wysokich palm i starych drzew, nad niewielkim stawem można karmić kaczki. Jest też tu ogromny plac zabaw dla dzieci i kawiarnia.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/54ogrody.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/54ogrody_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Zawsze mi się podobały te wielgachne palmy w Ogrodach Narodowych</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
<B>Zappeion</B> -  od południa z Ogrodami Narodowymi sąsiaduje kolejna oaza zieleni z klasycystyczną halą wystawową Zappeion w centrum. W budynku odbywają się wystawy i kongresy.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/55zappeion.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/55zappeion_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Po przejściu przez Ogrody Narodowe, wychodzimy przy Zappeio</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Przy hali wystawowej kręciła się telewizja, a poniżej fontanna odmówiła na chwilę pracy. Trzeba było chwilę poczekać, aż wznowi radosne wyrzucanie swoich wód w górę.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/56zappeion.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/56zappeion_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Schodząc niżej, dochodzimy do fontanny</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
W niedalekiej odległości od tego miejsca miał znajdować się Stadion Olimpijski, więc i tam księżniczka podążyła z towarzyszką. Pech chciał, że był on w tym czasie zamknięty, ale coś tam Marco Polo zdążył opowiedzieć o tym miejscu. <BR>
<B>Stadion olimpijski </B>– co 4 lata organizowano w Atenach najważniejsze święto miasta – Panatenaje. Jednym z punktów programu były zawody sportowe, rozgrywane w miejscu, gdzie dziś usytuowany jest stary stadion olimpijski, w naturalnej niecce między dwoma wzgórzami. Pierwotnie zaplanowano jedynie plac do rozgrywania zawodów, a widzowie gromadzili się na wałach ziemnych. Około 140 r. wysoki urzędnik Herodes Attykus ufundował marmurowe fotele dla wszystkich widzów. Wtedy w czasach rzymskich, nie odbywały się tu zawody sportowe, lecz walki gladiatorów. Kiedy wybrano Ateny na organizatora pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich, znów znalazł się bogaty mecenas, który sfinansował odrestaurowanie starego stadionu. Wymagało to dużo pracy, bo w średniowieczu obiekt służył jego kamieniołom. Na otwarcie igrzysk latem 1896 r. w 44 rzędach zasiało 70 tys. widzów, którzy stali się świadkami wskrzeszenia starej tradycji.
<BR><BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/57stadion.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/57stadion_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I docieramy do Stadionu Olimpijskiego, który okazuje się po godz. 14 zamknięty</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/58stadion.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/58stadion_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Można tylko pocałować klamkę bramki</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Kolejnym punktem - wracając się w stronę Zappeionu i idąc jeszcze dalej - była Świątynia Zeusa Olimpijskiego, niestety tu także nie zbyt chętnie przyjmują gości, bo tylko do 15:00, więc panny nie załapały się na jej teren.<BR>
<B>Świątynia Zeusa Olimpijskiego</B> – Olimpiejon – 15 najpotężniejszych w Atenach kolumn, szesnasta leży na ziemi w nienaruszonym stanie. Niegdyś budynek miał aż 104 prawie siedemnastometrowe marmurowe słupy, których łączny ciężar wynosił 15,5 tys. ton. Wznoszenie świątyni trwało ponad 700 lat. Pierwsze prace nad dużo mniejszą rozpoczęły się w tym miejscu za czasów tyrana Pizystrata przed 550 r. p.n.e. Jego synowie Hippias i Hipparch jako pierwsi powzięli myśl o budowie tak ogromnego gmachu. Pracę ukończono dopiero za panowania rzymskiego cesarza Hadriana ok. 130 r. naszej ery. We wnętrzu umieszczono posąg Zeusa z kości słoniowej i złota oraz postać cesarza na koniu. Z biegiem czasu świątynia została zniszczona przez kolejne trzęsienia ziemi.
<BR><BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/59swiatynia zeusa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/59swiatynia zeusa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Dalej Świątynia Zeusa Olimpijskiego, na teren która po godz. 14:30 także już nie wpuszczają chętnych</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Kawałeczek dalej dumnie przywitał księżniczkę Łuk Hadriana, pod którym prezentuje się kawałek Akropolu.<BR>
<B>Łuk Hadriana </B>- licząca ponad 1,9 tys. lat 18-metrowa brama. Rzymski cesarz Hadrian, który w latach 124-129 powiększył Ateny o kolejną nową dzielnicę, kazał wznieść w tym miejscu swój pomnik. Podążający w stronę Akropolu mogą przeczytać inskrypcję: "To jest miast Tezeusza, stare miasto"; napis po drugiej stronie łuku głosi: "To jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza".
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/60luk hadriana.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/60luk hadriana_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Tuż obok - Łuk Hadriana</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Wiedziała też księżniczka od Marco Polo, że nie daleko tego miejsca znajduje się Pomnik Lizykratesa, więc przeszedłszy bardzo ruchliwą ulicę, ruszyła w stronę ul. Lizikratous, błądząc nieznacznie dotarła w końcu na miejsce.<BR>
<B>Pomnik Lizykratesa </B>- W ramach corocznych Dionizjów w teatrze Dionizosa odbywały się trzydniowe konkursy teatralne. Zamożni obywatele na własny koszt wystawiali swoje chóry. Główna nagroda - trójnóg z brązu - przypadała nie aktorom, ale właśnie im. Jednym z nich był nagrodzony w 334 r. p.n.e. niejaki Lizykrates. Jak większość poprzedników i następców wystawił nagrodę na widok publiczny i wzniósł w tym miejscu pomnik. Wzdłuż starej ulicy, prowadzącej z agory do teatru Dionizosa stał cały rząd podobnych monumentów. Przetrwał tylko Lizykratesa, dlatego że w średniowieczu znalazł się na terenie klasztoru Kapucynów. Była to nieduża marmurowa budowla (podstawa pod trójnóg) ozdobiona fryzem wysokości zaledwie 25 m, na którym przedstawiono boga Dionizosa bawiącego się z panterą i satyrów - demony natury z jego świty - wymierzających karę etruskim korsarzom za próbę schwytania boga.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/61pomnik lizykratesa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/61pomnik lizykratesa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Wracając na Plakę, nie omieszkamy zahaczyć o Pomnik Lizykratesa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Nie był to koniec wrażeń w tym dniu, księżniczkę jeszcze czekały wrażenia w Pireusie, dokąd udała się z towarzyszką podróży zaprzęgiem karoc najpierw o kolorze niebieskim z Syntagmy do Monastiraki, a następnie o kolorze zielonym do końca.<BR>
W pierwszej kolejności obejrzały panny wspaniałe wieeeeelgachne statki w porcie głownym. Aaaaaaale wielgachne one były!! Podobały się bardzo! Panny zwiedziły różne stanowiska tych statków i wiele ogromnych statków widziały.

<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/62pireus port.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/62pireus port_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>W porcie głównym Pireusu, w tle budynek stacji metra Pireus</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/63pireus statki.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/63pireus statki_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Dok z promami</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/64pireus port.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/64pireus port_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Inny dok z widokiem na miasto</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY>
I następnie udały się nadbrzeżną ulicą w stronę ul. Miaouli, mając za cel przystań Pasalimani.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/65pireus port.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/65pireus port_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Podążając nadbrzeżną ulicą - następny dok...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/66pireus statki.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/66pireus statki_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>... w którym stoją m.in. szybkie statki</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Daleka droga prowadziła do przystani Pasalimani, ale warta była zachodu, gdyż było tam cudnie! Tak dużo żaglówek i jachtów! Choć pogoda psuła się tu i księżniczką trzepało z zimna, podobało jej się tu bardzo. Była zachwycona.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/67pasalimani.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/67pasalimani_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Przyjemna przystań Pasalimani, gdzie stoją małe statki i łódki</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/68pasalimani.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/68pasalimani_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>oraz z drugiej strony</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/69pasalimani.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/69pasalimani_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>A to moja łódka, ładna nie? Zapraszam do środka <IMG SRC="graf/lol.gif"></I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Z uwagi na planowane jeszcze w tym dniu atrakcje (występy artystów), panny postanowiły wrócić już do zamku (ok. 25 min. metrem trwała podróż).<BR><BR>
Niestety plany legły w gruzach, więc wieczorem księżniczka udała się na spacer dookoła Akropolu podziwiać jeszcze raz Partenon nocą... Ten dzień również bardzo zapadł księżniczce w pamięć. I wiedziała, że to co zobaczyła, to wszystko było dobre... To był dzień trzeci.<BR><BR>


<CENTER>
<BR>
<HR WIDTH=25% color=#FFFFFF>
</CENTER>

<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=2>
<FONT COLOR="#000000">
<CENTER>
<ALIGN="TOP">
<B><I> Piątek - 08.04.2005 r.</B></I>
<BR>
</FONT>

<FONT COLOR="#FFFFFF">
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=3>
<BR>
<P ALIGN=JUSTIFY> 

I nastał dzień czwarty...<BR>
Tego dnia astrolodzy również nie pomylili się co do swoich prognoz. Pogoda wspaniała i bogowie sprzyjali. Księżniczka wraz z towarzyszką podróży udały się więc do Teatru Dionizosa, o którym Marco Polo również miał coś do powiedzenia. Jednak najpierw udały się jeszcze raz w te urokliwe uliczki, które widziały dnia drugiego. W większym słońcu wyglądały jeszcze bardziej urokliwie.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/72droga na akropol.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/72droga na akropol_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Urokliwe domki, prawie jak na jakiejś wyspie... białe ściany, niebieskie okiennice, otwarte drzwi...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/71droga na akropol.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/71droga na akropol_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Urocze uliczki raz jeszcze, znajdujące się na szlaku na Akropol</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
<B>Teatr Dionizosa</B> - na południowym zboczu Akropolu, jest miejscem narodzin europejskiej sceny. Tutaj od VI w. p.n.e. starożytni Grecy co roku czcili boga Dionizosa, organizując wesołe tańce i chóralne śpiewy. W 534 r. p.n.e. uczestnikiem takiego święta był niejaki Tespis. To on ustawił na scenie kontrpartnera dla chóru i w ten sposób narodził się dialog, a wraz z nim - teatr. Nie minęło wiele czasu, gdy za sprawą Ajschylosa, Sofoklesa i Eurypidesa rozpoczął się złoty okres w jego historii. Jeszcze w czasach Tespisa widzowie gromadzili się po prostu na zboczu góry. Około 490 r. p.n.e. zaczęto wyodrębniać rzędy widowni i ustawiać drewniane ławy. Dionizje trwały siedem dni, a spektakle grano przez trzy dni. W czasie konkursu w szranki stawało trzech poetów, każdy musiał jednego dnia wystawić trzy tragedie i jeden dramat satyrowy. Widzowie nie płacili za wstęp, a począwszy od epoki klasycznej, tak samo jak za przybycie na zgromadzenie ludowe, dostawali nawet jednego obola. W 330 r. p.n.e. ławy drewniane zastąpiono kamiennymi i teatr zaczął przybierać współczesny kształt. W pierwszym rzędzie ustawiono marmurowe siedziska z oparciami, zarezerwowane dla kapłanów i cudotwórców. Środkowe, ocalałe do dzisiaj, siedzisko ozdobione reliefami przysługiwało kapłanowi Dionizosa. Rzymski cesarz Hadrian kazał przygotować dla siebie honorowe miejsce tuż za pierwszym rzędem – również przetrwało do naszych czasów. Za cesarza Nerona scena została tak przebudowana, że można było na niej organizować walki gladiatorów, a nawet zawody na wodzie. Z tego samego czasu pochodzą płaskorzeźby na jej przodzie.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/73teatr dionizosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/73teatr dionizosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Teatr Dionizosa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/74teatr dionizosa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/74teatr dionizosa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Na terenie Teatru Dionizosa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Na terenie Teatru Dionizosa księżniczka obejrzała wiele obiektów. Także tę Stoę Eumenesa, na którą oczywiście musiała wstąpić, bo nie była by sobą, gdyby tego nie zrobiła.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/75stoa eumenesa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/75stoa eumenesa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Podążając w górę - Stoa Eumenesa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/76stoa eumenesa.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/76stoa eumenesa_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>I ja na Stole Eumenesa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Podążając ścieżką dalej dochodziło się do Odeonu Herodesa Attykusa. Choć widziany tylko zza siatki był bardzo blisko.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/77odeon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/77odeon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Podążając Stoą dalej w górę - dochodzimy do Odeonu Herodesa Attykusa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/78odeon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/78odeon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>który stąd widać zza siatki</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/79partenon.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/79partenon_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Również z tego miejsca nieco poniżej, widać kawałek Partenonu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Niedaleko wyjścia z terenu teatru rosły piękne maki. Wspaniały widok warty uwiecznienia, bo za parę miesięcy będzie tu tylko siano.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/80teatr kwiaty.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/80teatr kwiaty_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>A jeszcze niżej, podążając w kierunku wyjścia, rosną sobie piękne maki oraz bzy, których tu nie widać</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Następnie księżniczka wraz z towarzyszką udały się czerwonym zaprzęgiem do stacji Panepistimio, gdzie obejrzały wspaniałe budowle Biblioteki Narodowej, Uniwersytetu oraz Akademii.<BR><BR>
Biblioteka Narodowa
<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/81biblioteka.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/81biblioteka_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Biblioteka Narodowa</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Uniwersytet
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/82uniwersytet.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/82uniwersytet_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Zaraz obok - Uniwersytet</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Akademia
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/83akademia.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/83akademia_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>A jeszcze kawałeczek obok - Akademia</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/84akademia.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/84akademia_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Akademia raz jeszcze</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
A potem udały się dalej czerwonym zaprzęgiem do stacji Omonia, skąd udały się zielonym zaprzęgiem do stacji Victoria, skąd musiały nieco wrócić się, podążając w stronę Narodowego Muzeum Archeologicznego. Niestety zbyt mało czasu było, by móc pokusić się o zwiedzanie go w środku.<BR><BR>
<B>Narodowe Muzeum Archeologiczne</B> - budowla ukończona w 1860 r. skrywa największą na świecie kolekcję dzieł sztuki antycznej Grecji.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/85muzeum.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/85muzeum_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Muzeum Narodowe, na które nie starczyłoby tym razem czasu</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/86muzeum palmy.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/86muzeum palmy_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>A na placu przed muzeum takie oto palmy</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Następnie obie panny wróciły na Syntagmę gdzie za parę minut miała odbyć się zmiana warty pod Parlamentem, Pomnik Nieznanego Żołnierza – 12:00. Poczekały więc.
<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/87warta.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/87warta_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>No przecież nie jestem wcale taka mała!!!! <IMG SRC="graf/lol.gif"></I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/88zmiana warty.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/88zmiana warty_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Wybiła godzina 12:00 i czas zmienić wartę! Ten pan jeden mówi im, że to tylko godzinka i na pewno dadzą radę!!!</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/89zmiana warty.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/89zmiana warty_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>No to wzięli się z zapałem do pracy, a wcześniejsi dumni, że skończyli wartę, wracają do domu.</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
Nie był to koniec atrakcji na dzisiaj. Na księżniczkę czekało wspaniałe wzgórze Likavitos jeszcze, które tego dnia postanowiła zdobyć w dzień. Jak zwykle nieodłączny Marco Polo szepnął coś o tym miejscu. <BR>

<B>Likavitos </B>– wapienna skała o wysokości 277 m n.p.m. jest podobnie jak Akropol, symbolem miasta. Góruje ponad morzem domów ozdobiona zielonym kołnierzem ogrodów, z którego wystaje nagi wierzchołek. Na górę wiodą urocze ścieżki spacerowe i wjeżdża kolejka linowa ukryta we wnętrzu góry (4,5 &euro; w górę i w dół). Na szczycie stoi mała kaplica św. Jerzego, pomalowana w 1990 r. w tradycyjnym bizantyjskim stylu. Przy dobrej widoczności, widać stąd nie tylko góry wokół Aten, ale również wyspę Eginę i szczyty Peloponezu.
<BR><BR>
Podążyła więc niebieskim zaprzęgiem do stacji Evangelismos i następnie ulicą Ploutarxou w górę, w górę i w górę... po czym następnie w górę schodkami w ilości ponad 200 sztuk. <BR><BR>


<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/90schody na likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/90schody na likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Droga na Likavitos ulicą Ploutarxou prowadzi najpierw mocno pod górę, a potem przez ok. 215 schodków</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY>
I tak doszła księżniczka z jęzorem do pasa do stacji Teleferiku, czyli kolejki linowej, która wwiozła ją na sam szczyt Likavitosu. TA - DAAAAAAAM!!!!! Zabrzmiały donośnie dzwony dookoła, gdy księżniczka postawiła swoje stópki na samym szczycie wzgórza. <IMG SRC="graf/dumny.gif"> <BR><BR>

I niemalże zaczęła się dusić tym co zobaczyła w świetle dziennym dookoła. Brakowało jej powietrza z zachwytu. Panorama dookoła była cudna! Wzgórze było jej po raz drugi!!!<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/91widok z likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/91widok z likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>A to już na wzgórzu Likavitos - cudowne widoki na całe Ateny</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/92widok z likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/92widok z likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Wspaniałe widoki...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/93widok z likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/93widok z likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Zapierające dech w piersiach widoki...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/94widok z likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/94widok z likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Powieeeeeetrzaaaaaa....!!</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/95widok z likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/95widok z likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Prawie padłam z zachwytu...</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/96widok z likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/96widok z likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Jeszcze rzut okiem na Parlament z góry i Zappeion w tle</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/97likavitos i ja.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/97likavitos i ja_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Naprawdę tam byłam!!!!!!!</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/98agios georgios.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/98agios georgios_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Kapliczka Agios Georgios na szczycie wzgórza Likavitos</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/99agios georgios.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/99agios georgios_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>W środku kapliczki</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/100likavitos dzwonnica.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/100likavitos dzwonnica_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Na przeciw - dzwonnica (chyba to jest)</I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY>
Teleferik związł księżniczkę nieco niżej do punktu startu, skąd tą samą drogą, licząc namiętnie schodki dotarła do stacji w Exangelismos i wróciła zaprzęgiem niebieskim na Plac Konstytucji.<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/101schody na likavitos.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/101schody na likavitos_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>No i pełna wrażeń wracam tymi samymi schodkami - licząc je po drodze <IMG SRC="graf/lol.gif"></I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>

<P ALIGN=JUSTIFY> 
<I>Opisy za: Ateny – Marco Polo, 2004.</I><BR>

<P ALIGN=JUSTIFY>
To był dzień wielkich wrażeń. To był przedostatni dzień pobytu księżniczki w tej krainie. Także później spędziła go radosna i szczęśliwa - daleko od swojego kraju, gdzie ten dzień był dniem wielkiego płaczu i żałoby. To był dzień czwarty.<BR><BR>

<CENTER>
<BR>
<HR WIDTH=25% color=#FFFFFF>
</CENTER>

<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=2>
<FONT COLOR="#000000">
<CENTER>
<ALIGN="TOP">
<B><I> Sobota - 09.04.2005 r.</B></I>
<BR>
</FONT>

<FONT COLOR="#FFFFFF">
<FONT FACE="TAHOMA" SIZE=3>
<BR>
<P ALIGN=JUSTIFY> 

<P ALIGN=JUSTIFY> 
I nastał dzień piąty. Dzień wyjazdu z tej krainy nigdy nie kojarzył się księżniczce z czymś miłym, ani sympatycznym. Zawsze w oczach jej stawały łzy, zwłaszcza jak z wysoka ją widziała i opuszczała jej granice. <BR>
Większość tego dnia spędziła na lotnisku, ale nim to nastąpiło wybrała się z towarzyszką podróży na pierwszą i ostatnią tego pobytu frappe na planu Syntagma - w sercu tego miasta. Była to najdroższa frappe, jaką kiedykolwiek piła, ależ w jakim to miejscu! Była zadowolona...<BR><BR>

<CENTER>
<A HREF="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/102frappe.jpg"><IMG SRC="http://www.ellinida.republika.pl/2005w/102frappe_t.jpg" ALT="kliknij, aby powiększyć"></A>
<BR> 
<FONT COLOR="#00008B">
<I>Pierwsza i ostatnia frappe (za jedyne 4 &euro; na Syntagmie) z towarzyszką tej dziewiątej podróży do Grecji </I>
</FONT>
</CENTER>
<BR>


<P ALIGN=JUSTIFY> 
Oczywiście mniej zadowolona była gdy zbliżył się czas wzniesienia w powietrze na swym orle i pomachania tej krainie na "do widzenia"... <IMG SRC="graf/zasmucony.gif"> Księżniczka nie lubi takich chwil... Nie lubi rozstawać się z tą krainą... Znów będzie tęsknić za wszystkim, co tu zostawiła... Znów będzie marzyć, by zawitać tu kiedyś ponownie... To była piękna podróż... To była jej dziewiąta podróż do raju... Była wspaniała. Jakże krótka i odmienna od pozostałych... Jakże pamiętna... Zapadła w jej sercu wyjątkowo...


<P ALIGN=RIGHT>
<A HREF="http://www.elinida.republika.pl/index.html"><B><FONT COLOR="#00008B"><FONT FACE="TAHOMA" SIZE=2>Powrót do strony głównej</FONT></A>
</P>

</ALIGN=JUSTIFY> 
</ALIGN="TOP">


<CENTER>
<HR WIDTH=50% color=#FFFFFF>

E-mail: <A HREF="mailto:elinida@op.pl">Elinida</A> <IMG SRC="graf/pa.gif">


</CENTER>
</FONT>

</BODY>
</HTML>�